Хожуу нийтлэсэнд уучлаарай.

Ангийнхантайгаа Манзушир хийд явсан зургаа эвлүүллээ.манайхан маш сэтгэл өндөр яваад ирсэн.Ангийнхандаа хайртай шүү. Сайхан амраарай.

Д.Батбаяр

“Дөрвөн бэрх”

   Морь тэмээ, хонь, үхэр дөрөв алганд минь яагаад багтахгүй байв хэмээн санаандаа шившин дөрвөн шагайг орхихуйяа морь буулгах гэхэд буудаг тэмээ эс бууна.Орхих бүхэнд буудаг хонь хүртэл ороолно.Бөгцгөнд хүсээд буудаггүй ижил буун хясна.

  Өвөл, хавар, зун, намрыг нэгэн мөчид үзье гэсэн юм шиг орь залуугийн хайр, идэр цагийн бяр, насны буурал ухааныг эдүүгээдээ эдэлье хэсээсэн мэт дөрвөн шагай намайг зовооно.

 

v      Эхийн үүдэл санаа

4 бэрх яагаад хүслээр хаях бүр буудаггүй

v      Эхийн гол санаа

Хүсэхэд хясна.Аливаа юм хүссэнээр болдоггүй.

Хүний амьдрал...

Яруу найрагч Ц. Хулангийн дурсамж “ Зүгээр л нэг амьдрахсан” номоос Ээж минь гучин долоохон насандаа ээжгүй болсон юм. Тэгэхэд яаж өнчирснийг нь дөнгөж одооноос л ухаарах шиг санагдана. Учир нь нэг удаа ээж өвдөөд , би тэгэхэд үхтлээ айж амьдралдаа анх удаа , ээжгүй болчих вий гэхээс нуруу зарсхийх шиг болсон. Энэ бол зүгээр л нэг хүүхдийн гэнэн айдас биш, харин өөрөө том хүн болж хараахан туулаагүй байгаа ертөнцийн жамын өмнө хүчин мөхөсдөх тэр айдас юм. / Ц. Хулан / 

“ Ганцхан ижийдээ унших шүлэг ”

Намрын уулнаа бугын урамдахыг сонсоорой
Намайг ухаажихыг үзэх гэж эжий мин...